همه چیز برای او...

تقدیم به همه دوستای خوبم:

خلاصه سال خوبی داشته باشید دیگه!

نوشته شده توسط زهره در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت

گاهی حوصله تحمل جاذبه زمین رو هم ندارم یا حتی بلند کردن سرم یا نگاه کردن به اطرافُ انگار جاذبه زمین قدرت پرواز روح و فکر رو هم از من میگیره ٬ حس اسارت بهم دست میده.

قفس ٬ قفس تن : دلم میخواد سبک شم یا شایدم بی وزن که بار سنگینیم رو کمتر حس کنم . مثله شناور بودن رو سطح آب ٬ حس خوبیه ٬بی وزنی نیست اما سبکیه! و همین زنجیرهای فکرم رو باز میکنه و اجازه دور شدن از مکان و زمان رو بهم میده!

جایی دور که اونجا همه آدمها شفافند و نور حتی از قلبها عبور میکنه ٬ میشه دید که چی میخوان ٬ و میتونی ببینی اونچه که روی زبونشونه توی دلشون هم هست. آه...اونوقت صداقته که دوست داشتنیه!

همه چی سر جای خودشه و هیچی جابجا نیست!

شاید توهمی کودکانه است........ولی کسی چه میدونه!

-پ.ن  :  پرده:

تا دوزخ ها بشکافند

تا سایه ها بی پایان شوند

تا نگاهم رها گردد

در هم شکن بی جنبشی ات را.....

نوشته شده توسط زهره در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 ساعت 14:59 موضوع | لینک ثابت