هماهنگی با طبیعت و تعادل

 

انسان تنها موجودی است که در میان تمام مخلوقات از اختیار وقدرت ا نتخا ب  بر خوردار است.

 

این مقام خطیر ومسؤلیت سنگینی است.

 

درارکان طبیعت نظمی حس میشود،به طوری که همگی سوی هدفی خاص درحرکتند گویا در

 

ذات آنها یک عقل تدبیر کننده ای وجود دارد که آنها را به سمت کمالی تعریف شده سوق

 

میدهد.

 

این نظام متعادل درکل هستی _حتی کهکشانها وآسمان _ قا بل درک است .

 

حال انسان به عنوان جزيی ازاین طبیعت با انتخاب خود تعین میکند که درتعادل با آن یا

 

نامتعادل باشد.

 

 

مفهوم برکت ورحمت

 

با انتخابهای درست و شناخت دقیق ابعادوجودی خود ، هرانسان می تواند طوری روی زمین

 

بزیید  که تمام عالم در توافق وی باشند !!!!!

 

چنین انسانی وجودش مبارک است و ازرحمت وقداست وبرکت برخوردار است.

 

نمونه رحمت وبرکت محض پیمبر گرامی اسلام _سلام و درود بر او و آلش باد_ هستند ، که

 

دلیل  خلقت عالم هستند.

 

هر چه اشتباهاتمان بزرگتر ،برهم زنی  تعادل عالم بیشتراست  تا جاییکه طبیعت  برای از بین

 

بردن این عامل بی نظمی ، برمیآید! نظیر فسق و فجوراقوام پیشین که منجر به خشم الهی و

 

نابودی آنها گردید.

 

رعایت خطوط قرمز و سبز و زرد دینمان _ قرمز= حرام،  سبز= واجب و مستحب،

 

 زرد=مکروه ومباح_

 

 ما را درحفظ  تعادل در طبیعت مخلوق وهموار شدن راه زندگیمان و فرجامی خوش کمک

میکند.

 

بر گرفته از کتاب" تجربه ها و خراب کاریهای زهره" (جلد سوم  صفحه ۲۵۶

 

بند ۴  ) . 

 

             

 


 

نوشته شده توسط زهره در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386 ساعت 12:42 موضوع | لینک ثابت